رمان عبور از غبار زاهده بیانی (نیلا)

رمان عبور از غبار

دانلود رمان عبور از غبار از زاهده بیانی (نیلا) به صورت فایل PDF (پی دی اف) قابل اجرا در موبایل (اندروید و آیفون) و لپ تاب (pc) با لینک مستقیم بدون کات رایگان

در عبور از غبار می خوانیم: گاهی اوقات چیزی را از دست می دهیم که همیشه کنارمان بوده و گاهی هم ساده خودمان را درگیر چیزهایی می کنیم که اصلا ارزشش را ندارد و بود و نبودشان در زندگی به چشم نمی آید، و چه خوب است که قبل از نابود شدنمان توی گرداب زندگی بفهمیم که چی را گم می کنیم و در عوض چه را به دست می آوریم ...

خلاصه رمان عبور از غبار

همه چیز دقیقاً از چندماه پیش شروع شد ... زمانی که فکر می‌کردم خوشبخت‌تر از من توی دنیا وجود نداره ... درست همون لحظه‌هایی که فکر و ذکرم شده بود یه زندگی خوب و بی دغدغه ، زمانی که برای آخرین بار مثل یه دستمال مچاله شده متعفن دور انداخته شدم و از زندگی ساقط ... اون جا بود که فهمیدم چقدر بدبختم

دستمو روی شقیقه‌ام می ذارم و چشمام می‌بیندم و با نفرت با خودم میگم : ازت متنفرم هومن ... متنفر... لعنت به تو اشک توی چشمام حلقه می زنه و می خواد که سرازیر بشه اما با باز شدن در اسانسور و کشیدن یه نفس عمیق مهارش می‌کنم . چند ماه پیش برای فرار از رو در رو شدن با بلای جون و روحم،  به هزار جون کندن خودمو منتقل کرده بودم به بخش اورژانس که هم سرم شلوغ با شه هم نتونم به گذ شته‌ام فکر کنم

اما انگار نمی‌شد ... همه چیز منو یاد اون می نداخت . مقابل در ایستادم و چندین بار به صورتم دست کشیدم و با یه نفس عمیق دیگه ، ضربه‌ای به در زدم و از اون جایی  که در نیمه باز بود  به ارومی درو باز کردم و با دیدن دکتر تقوی سلامی دادم و پرسیدم : سلام دکتر... پایین گفتن که با من کار دارید؟ به موهای جو گندمی و صورت اصلاح شده‌اش لحظه‌ای خیره شدم که با لبخند گفت :

بله بفرمایید تو آب دهنمو قورت دادم و وارد شدم و درو کمی بستم و خواستم به سمت مبلی که از اول بهش اشاره کرده بود برم که باز دکتر موحدو دیدم که خیلی ریلکس و در حالی که یکی از پاهاشو روی اون یکی انداخته بود روی مبل نشسته بود به من نگاه می‌کرد . با ترس و نگرانی از موقعیت به وجود اومده پایین به اونم با لرز سلامی دادم که یهو یاد لکه روی لباسم افتادم

افتضاح بود.. بدجور خودنمایی می‌کرد.. آبرو دیگه برام نمونده بود پس زودی برای دیده نشدنش روی مبل نشستم که نگاه خیره اشو ازم گرفت و به دکتر تقوی چشم دوخت ... من هم نگاهم به دکتر تقوی ثابت موند که شروع کرد : چند ماهه که تو بخش اورژانسی؟ زیر چشمی نگاهی به دکتر موحد انداختم و با نگرانی گفتم :

ماه ... راضی هستی؟ نمی دونم چرا فکر می‌کردم این سوالا همش مربوط به موحد می‌شد که قبل از جواب دادن هی زیر چشمی نگاهش می‌کردم: -بله ... راضی هستم یهو این فکر که از شیرین کاری پایینم برای تقوی خبری آورده باشه بی اراده گفتم : من فقط می‌خواستم جونشو نجات بدم ... دکتر تقوی ابروهاشو بالا داد و سوالی بهم خیره شد اینبار سرمو چرخوندم طرف دکتر موحد و با گلگی رو به تقوی گفتم : خطایی از من سر زده ...