کتاب بن لادن

دانلود کتاب بن لادن نوشته نویسنده ژان شارل بریزار، گیوم داسکیه pdf بدون سانسور

عنوان اثر: بن لادن

پدید آورنده: ژان شارل بریزار، گیوم داسکیه

زبان نگارش: فارسی

سال نخستین انتشار: مهر 1404

شمارگان صفحات : 186

معرفی کتاب بن لادن

این کتاب به نوعی به معرفی بن لادن و زمینه‌های اجتماعی و سیاسی ظهور طالبان و حزب القاعده اختصاص دارد .بخش نخست کتاب درباره ارتباط سری ایالات متحده آمریکا با طالبان است .بخش پایانی کتاب با عنوان "خالد بن محفوظ، ثروتی در خدمت تروریسم "تدوین شده است. نخست نمونه‌هایی از روابط پنهانی ایالات متحده آمریکا با طالبان ذکر می‌گردد ;سپس از ویژگی‌های حاکمان ثروتمند سعودی و شبکه‌های بنیادگرایی عربستان سخن می‌رود .در ادامه نیز اسامه بن لادن با اشاره به فعالیت‌های تجاری، اقتصادی و نظامی وی به تفصیل معرفی می‌شود.

خلاصه کتاب بن لادن

مصاحبه در یکی از سالن‌های هتل پلازای نیویورک انجام می‌گیرد؛ مکانی نیمه‌تاریک و بی‌روح، همانند زندگی کسانی که نبرد با تروریسم را در سایه دنبال می‌کنند. در اواخر ژوئیه‌ی ۲۰۰۱، برای دومین بار است که موفق به دیدار جان اونیل می‌شوم؛ مأمور امنیت ملی، هماهنگ‌کننده‌ی مبارزه با تروریسم ایالات متحده‌ی آمریکا، و مرد شماره‌ی دو اف‌بی‌آی در نیویورک.

او پس از گذراندن نیمی از عمر پنجاه‌ساله‌ی خود در خدمت اف‌بی‌آی، به دفتر فرماندهی اصلی آن در نیویورک منتقل شده بود؛ پستی که همه‌ی مأموران اف‌بی‌آی آرزوی دستیابی به آن را داشتند. من پیش‌تر در پاریس، در رستوران ماره، جان اونیل را ملاقات کرده بودم. در همان میزی که اندکی قبل‌تر، هیلاری کلینتون و مادلن آلبرایت هنگام آخرین دیدارشان از فرانسه در آن شام صرف کرده بودند، به همراه معاون سازمان DST، مسئول مبارزه‌ی ضدتروریستی، و رئیس پیشین بخش ضدتروریستی دادسرای پاریس، آلن مارسو، نشستی ترتیب داده بودیم.

نیویورک به شکارگاه حفاظت‌شده‌ی جان اونیل تبدیل شده بود. او تمام گوشه و کنار شهر را به‌خوبی می‌شناخت؛ از استیک‌هاوس تاریخی گرفته تا باشگاه چینی‌ها، و از خیابان لیتل ایتالی تا پاتوق‌های سینماگران. وقتی در شهر قدم می‌زد، احساس می‌کردی طراح و مالک آن است. در هر گوشه‌ای از نیویورک، مردم با او مانند دوستی قدیمی رفتار می‌کردند؛ همه او را می‌شناختند و همه دوستش داشتند. اونیل هرگز در مرخصی نبود. او همواره با تلفن همراه و خودروی شکاریش در رفت‌وآمد بود، گویی می‌خواست مأموریت خود را هم به خودش و هم به دیگران یادآوری کند.

جان اونیل در دنیایی که دولت تلاش می‌کرد بسیاری از اقدامات را پنهان نگه دارد، همچون یاغی‌ای درون سیستم عمل می‌کرد. او مسئول رسیدگی به تمامی اقدامات تروریستی القاعده پس از حمله‌ی تروریستی به ناوشکن USS Cole در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۰ در بندر عدن یمن بود؛ حمله‌ای که منجر به کشته شدن ۱۷ ملوان آمریکایی شد.

اونیل برای پیگیری ماجرا به یمن رفت تا با نگرش کارشکنانه‌ی دیپلمات‌های آمریکایی مقابله کند. در جریان تحقیقات، اختلاف نظر شدیدی میان کارکنان وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و مأموران اف‌بی‌آی به وجود آمد. دیپلمات‌ها می‌خواستند با در نظر گرفتن حساسیت‌های سیاسی رژیم یمن، آرامش را حفظ کنند؛ درحالی‌که مأموران اف‌بی‌آی با عزم راسخی می‌خواستند هرچه سریع‌تر عاملان حمله را شناسایی کنند.

دو دیدگاه متفاوت، دو فرهنگ متفاوت؛ که نمی‌توانستند با هم کنار بیایند. پس از نخستین درگیری بر سر حمل سلاح توسط مأموران اف‌بی‌آی و قول مقامات یمنی درباره‌ی تحویل مظنونان، مبارزه‌ای میان اف‌بی‌آی و وزارت خارجه‌ی آمریکا شکل گرفت. این تنش که از فوریه آغاز شده بود، در ژوئیه‌ی ۲۰۰۱ با مداخله‌ی سفیر آمریکا در یمن، باربارا بودین، به اوج خود رسید. او برای جلوگیری از ورود جان اونیل و تیمش –که مقامات یمنی آنان را «رامبوها» می‌نامیدند– به خاک یمن دستور توقف داد.