کتاب وضع بشر

دانلود کتاب وضع بشر نوشته نویسنده هانا آرنت pdf بدون سانسور

عنوان اثر: وضع بشر

پدید آورنده: هانا آرنت

زبان نگارش: فارسی

سال نخستین انتشار: آبان 1404

شمارگان صفحات : 474

معرفی کتاب وضع بشر

کتاب وضع بشر، اثری فلسفی و تاریخی نوشته ی هانا آرنت است که نخستین بار در سال 1958 وارد بازار نشر شد. این کتاب، اثری فوق العاده بدیع با بینش هایی منحصر به فرد است که در طول چندین دهه، کاربردها و درستیِ توضیحاتش از دنیای پیرامون، فقط و فقط بیش از پیش شده است. هانا آرنت در پژوهش خود درباره ی وضعیت بشر مدرن، به انسان ها از منظر کارهایی که توان انجامش را دارند، می پردازد. مشکلاتی که آرنت در این کتاب به آن ها می پردازد، هنوز هم گریبانگیر جامعه ی انسانی هستند: کاهش استقلال انسان ها و آزادی های سیاسی، و تناقضی مبنی بر این که هر چه توانایی هایمان از طریق دستاوردهای فناورانه و انسان شناسانه افزایش می یابد، کمتر و کمتر می توانیم بر عواقب کارهایمان کنترل داشته باشیم. کتاب وضع بشر، اثری فوق العاده روشنگرانه و عمیق است که ذهن مخاطب را با دنیای جدیدی از تفکرات آشنا می سازد.

خلاصه کتاب وضع بشر

کار دست‌هایمان، به تمایز از زحمت بدنمان ــ انسان سازنده (homo faber) ای که می‌سازد و به معنای تحت‌اللفظی کلمه faber «روی[ چیزی ]کار می‌کند» به تمایز از حیوان زحمتکش (animal laborans) که زحمت می‌کشد و «در می‌آمیزد» ــ مجموعه متنوع بی‌کم و کاست و بی‌کران اشیایی را می‌سازد که سرجمع آن‌ها صناعت بشری را تشکیل می‌دهد. این اشیا عمدتا، ولی نه منحصرا، اشیایی هستند که مورد استفاده قرار می‌گیرند و دوامی را که لاک برای استقرار مالکیت لازم می‌شمرد و «ارزشی» را که آدام اسمیت برای بازار مبادله ضروری می‌دانست دارا هستند و گواه مولد بودن[ یا کیفیت مولد ]اند که، به اعتقاد مارکس، ملاک و میزان طبیعت بشر است. استفاده خاص آن‌ها موجب نمی‌شود که از بین بروند؛ این اشیا صناعت بشری را از ثبات و استحکامی برخوردار می‌کنند که بدون آن این صناعت نمی‌توانست تکیه‌گاهی داشته باشد تا موجود بی‌ثبات و میرایی را که انسان باشد در خود منزل دهد.

ثباتِ صناعتِ بشری مطلق نیست؛ استفاده‌ای که از آن می‌کنیم، گرچه آن را به مصرف نمی‌رسانیم، شیره[ مصنوعات ]این صناعت را تا ته می‌مکد. روند زندگی، که در کل هستی ما جاری است، به آن نیز هجوم می‌برد، و اگر از اشیای جهان استفاده نکنیم، آن‌ها نیز سرانجام می‌پژمرند و به درون روند طبیعی فراگیری بازمی‌گردند که از آن بیرون کشیده شده‌اند و آن‌ها را در برابر آن برپا داشته‌اند. صندلی اگر به حال خود گذاشته یا از جهان بشری بیرون انداخته شود، بار دیگر چوب می‌شود، و چوب می‌پوسد و به خاکی بازمی‌گردد که درخت از بطن آن سر برآورده بود پیش از آن‌که بریده شود تا به صورت ماده‌ای درآید که روی آن کار کنند و با آن چیزی بسازند. با این حال، اگرچه ممکن است این پایانِ محتومِ یکایک اشیا در جهان باشد و نشانه این‌که محصولاتِ سازنده‌ای فانی هستند، اما تردیدی نیست که سرنوشت نهایی خود صناعت بشری چنین چیزی نیست، صناعتی که در آن هر شیئی پیوسته ممکن است با تغییر نسل‌هایی که می‌آیند و ساکن جهانِ ساخته انسان می‌شوند و می‌روند، جای خود را به شیئی دیگر دهد. از این گذشته، اگرچه استفاده به ناگزیر شیره این اشیا را تا ته می‌مکد، این اتمام به همان صورتی سرنوشت آن‌ها نیست که نابودی پایان ذاتیِ همه چیزهایی است که به مصرف می‌رسند.