رمان صبح دلداده
رمان صبح دلداده رمان صبح دلداده

رمان صبح دلداده

دانلود با لینک مستقیم 1 0
دانلود با لینک مستقیم
عنوان
رمان صبح دلداده
نویسنده
انسیه تاجیک
ژانر
عاشقانه 
ملیت
ایرانی
ویراستار
رمان بوک
تعداد صفحه
559 صفحه
اگر نویسنده یا مالک 'رمان صبح دلداده' هستید و درخواست حذف این اثر را دارید درخواست حذف اثر

دانلود رمان صبح دلداده اثر انسیه تاجیک به صورت فایل PDF قابل اجرا در اندروید و آیفون با ویرایش جدید و لینک مستقیم رایگان

"پونه" به همراه پدر و مادرش در خانۀ "صادق‌خان" کار می‌کرد . او خیلی زود پدرش را از دست داده و همراه مادرش زندگی را می‌گذراند . تا این که در یکی از شب‌هایی که درخانه مهمانی برپا بود ، "کامران" برادر صادق‌خان مادر پونه را می‌بیند و برای رسیدن به اهداف پلید خود به او وعدۀ زندگی شیرینی را در شهر می‌دهد ؛ "گلکوه" مادر پونه پیشنهاد او را رد می‌کند و طی ماجراهایی از دنیا می‌رود . پس از آن پونه برای کار کردن به خانۀ "ماه‌ملوک" دختر صادق‌خان فرستاده می‌شود . ماه‌ملوک پونه را به عنوان پرستار فرزندش انتخاب می‌کند و پونه در آن‌جا هنرهای زیادی را نزد ماه‌ملوک فرا می‌گیرد ، تا این که در میهمانی‌ای که به مناسبت تولد فرزند ماه‌ملوک برگزار شده بود چند تن از دوستان فرنگی داریوش‌خان _شوهر ماه‌ملوک _ پونه را دیده و از ماه‌ملوک تقاضا می‌کنند پونه را به مدت 12 سال به آن‌ها بدهد تا برای پرستاری از فرزندشان به انگلستان ببرند ، و در ضمن آیندۀ او را نیز تامین کنند . پونه طی ماجراهایی مجبور به پذیرش این پیشنهاد می‌شود و این امر زندگی او را دگرگون می‌سازد ...

خلاصه رمان صبح دلداده

از بچه گی در خانه ی خان زندگی می کردم. پدر و مادرم هم برای خان کار می کردند. سه سال داشتم که پدرم مرد و خان قبول کرد من ومادرم همان جا باشیم ولی به شرط آن که مادرم باید بیشتر کار مند. بیچاره مادرم زن زحمتکش و فداکاری بود. برای من هم پدر بو و هم مادر . دلم برایش می سوخت. او برای مردن خیلی جوان بود و من هم برای بی سرپرست شدن خیلی کوچک. 14 ساله بودم که مادرم را از دست دادم . باعث مرگ وی کامران برادر صادق خان بود.

آخرین روز های عمر مادرم بود که یکروز صدایم کرد و گفت:"پونه جان! بیا کنارم بشین می خواهم درد دلی برایت بکنم. می دانمکه خیلی سخت و سنگین است ولی گوش کن. چرا که حتماً در زندگی به دردت می خورد." او سرفه می کرد و دل من هم ضعف می رفت.

لیوان آبی برایش آوردم و گلویش را با آب خنک کمی تر کرد.

هنوز هم زیبا بود . هنوز هم چشمانش رنگ سبز خود را حفظ کرده بود، ولی بی رمق و پژمرده. دستهایش دیگر رمقی نداشت و بدنش رو به فرسودگی بود. آثار مرگ را کمابیش در چهره اش می دیدم. بغض راه گلویم را می بست. آرام دستم را گرفت و گفت:" پونه! خدا مرا ببخشد و عذاب کامران خان را زیاد کند.

اونجور مهموني ها رو دوست نداشتم و بين اون افراد عالي رتبه احساس غريبي مي كردم ولي خب چاره نبود. با چشم هايي كه ، ابرو پر پشت و ﺻاف ، فرخ با قدي بلند و هيكلي درشت ولي تراشيده با بيني و لب گوشتي دل هر كي رو مي تـونست به راحتي ، مثل من سياه و آهويي بودن به دست بياره ولي دل من رو هرگز! فرم كشيده ي ﺻورتش و پوست ﺻاف و سفيدش خيلي به پدرم شبيه بود و هر وقت مي ديدمش حتي اگـه با كارها و حرف هاش دلم مي گرفت ولي به خاطر اين شباهت ظاهري دلم نمي اومد اخم و اعتراضي كنم. جدي و خشك بود اما با خانواده برخـورد بهتري ، لق و خـوش بخاطر نظامي بودن ُخ داشت و البتـه پيش من هميشـه يك سرباز تحت امر ولي محكم بود! با اين كه عموم حجره ي فرش فروشي و وضع مالي خيلي خـوبي داشت ولي فرخ بر اون خـود ساختـه بود...

دیدگاه کاربران

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
اولین نفری باشید که نظر می دهد!